Witold Wierzbicki (ur. 26 stycznia 1890 w Warszawie, zm. 30 stycznia 1965 tamże) – polski pedagog, konstruktor, inżynier komunikacji, wybitny specjalista w zakresie bezpieczeństwa konstrukcji, uzyskał pierwszy doktorat na Politechnice Warszawskiej, laureat tytułu doktora honoris causa tej uczelni.
Życiorys thumb|240px|Grób Witolda Wierzbickiego na cmentarzu Powązkowskim Urodził się w rodzinie Stanisława (zm. 1932), dyrektora handlowego firmy K. Rudzki i S-ka, i Stanisławy ze Żmijewskich. Do strajku szkolnego w 1905 uczył się w III (rosyjskim) gimnazjum w Warszawie, skąd został relegowany. Maturę uzyskał jako ekstern w Petersburgu. Następnie studiował na wydziale mechanicznym Instytutu Politechnicznego w Petersburgu oraz w Instytucie Inżynierów Komunikacji, który ukończył w 1916. Pracował na Kolei PermskiejBolesław Orłowski, Wierzbicki Witold Giganci Nauki [dostęp 2024-08-20]..
W 1918 wrócił do kraju i do 1929 pracował przy przebudowie warszawskiego węzła kolejowego, od 1922 był też asystentem w Katedrze Budowy Mostów Politechniki Warszawskiej, gdzie w 1925 na podstawie pracy O wytrzymałości prętów złożonych w mostach żelaznych uzyskał stopień doktora – był to pierwszy doktorat na tej uczelni.