o zdobycie lotniska na Ławicy (akcją dowodził podporucznik Andrzej Kopa) oraz pod Lesznem.
Po zakończeniu powstania brał udział w walkach na Wschodzie Rzeczypospolitej: nad Berezyną, pod Lwowem, a potem w Bitwie Warszawskiej. Był wywiadowcą w grupie gen. Daniela Konarzewskiego pod Lwowem. Po zakończeniu działań wojennych pełnił służbę garnizonową. 26 marca 1922 został zwolniony do domu.
W okresie międzywojennym pracował w gospodarstwie w Piekarach. W 1936 ożenił się z Pelagią Nawrot (1907–2000Pelagia Kalemba z domu Nawrot – miejsce pochówku na cmentarzu w Słupi (dostęp z dnia: 2015-05-21).) i miał z nią sześcioro dzieci: bliźniaczki Anielę i Zofię (ur. 1937), Jana (ur. 1939), Kazimierza (ur. 1942), Helenę (ur. 1943) i Stanisława (ur. 1947).
24 sierpnia 1939 został zmobilizowany do baonu wartowniczego w Poznaniu. Brał udział w kampanii wrześniowej, walczył nad Bzurą pod dowództwem gen. Tadeusza Kutrzeby. Dostał się do niewoli. Do 1942 przebywał w stalagu 1 A Hohenstein na terenie Prus Wschodnich. Zwolniony z niego powrócił do Piekar i pracował w gospodarstwie ojca.