Burchard-Bélaváry – węgierski ród szlachecki. Polski herb szlachecki, odmiana herbu Jastrzębiec (1790).
Historia Ród rycerzy siedmiogrodzkich, Botów na Sykawie i Belawarze, walczył o władzę ze Stefanem Batorym. Pokonany, uchodzi do Szwecji i tam osiada jako Burchard-Belawary. Wraz z Estonią ród ten przechodzi pod panowanie Rzeczypospolitej i zostaje wierny jej nawet w najcięższych chwilach.
Przedstawiciele rodu Jan Konrad Burchard-Bélaváry (1748, Tallinn – 1838 Radom?) jest kapitan adiutantem Kościuszki. Oddaje majątki swe na rzecz walki o niepodległość. Obywatel miasta Warszawy, który wsławił się na terenie stolicy w 1789 roku, gdy podjął się dla okazania usługi Rzeczypospolitej dostawy lekarstw z apteki własnej w Warszawie dla całego wojska. W okresie Księstwa Warszawskiego założyciel apteki Pod Białym Orłem pełnił funkcję zastępcy, a potem burmistrza w Radomiu, był również czynnym członkiem loży masońskiej i jej reprezentantem. Jan Burchard prowadził aptekę do 1824 roku. Pan Habinem i Wannamois Estonia. Konrad Burchard-Bélaváry (Warszawa-Egipt), trzeci syn, początkowo oficer rosyjski odznaczony szablą honorową, przeszedł w 1830 roku na stronę powstania.