To propagandowe wydarzenie miało być udokumentowane przez austriackich filmowców z firmy Sacha-Messter Gesllschaft, jednak Uzkinay, mimo braku praktycznego doświadczenia w tworzeniu filmów, pożyczył od nich kamerę (lub, według innego źródła, została mu ona przekazana ze względów propagandowych – film miał być nakręcony przez Turka, nie przez obcokrajowców) i stworzył krótki film dokumentalny. Film nie zachował się do dziś – zaginął podczas I wojny światowej, nie ma więc pewności czy ta historia jest prawdziwa i obraz faktycznie powstał. Jednak zaginiony obraz uchodził długo za pierwszy film nakręcony w Turcji. Dziś jednak wiadomo, że i to miano mu się prawdopodobnie nie należy, a w Turcji jeszcze przed wojną powstały trzy filmy – w 1905, 1911 i 1912 roku (przy czym tylko ten środkowy, autorstwa braci Janakiego i Miltona Manakich, został odnaleziony).
W 1915 roku Uzkinay został szefem głównej wojskowej jednostki filmowej. Wcześniej urząd ten obejmował Sigmnud Weinberg, Uznay dokończył rozpoczęte przez poprzednika filmy: Leblebici Horhor Ağa (1916;