Herbert II (ur. ok. 880, zm. 23 lutego 943 w Saint-Quentin) – hrabia Vermandois, Vexin i Troyes oraz senior Peronne, Senlis i Saint-Quentin od 900/907 do śmierci, świecki opat w latach od 900/907 do 935 i władca Meaux od 902 do śmierci. Przedstawiciel dynastii Herbertynów, wywodzącej się od Bernarda Longobardzkiego, nieślubnego syna Pepina (syna Karola Wielkiego); był świadomy swego pochodzenia od Karola Wielkiego. Najstarsze dziecko i jedyny syn Herberta I i nieznanego pochodzenia Liutgardy. Jego władza rozciągała się na terenie historycznej prowincji Szampanii.
Życiorys Po śmierci swojego ojca (między 900 a 907) odziedziczył jego domenę i dodał do niej klasztor św. Medarda w Soissons, co pozwoliło mu czerpać z niego zyski. Dzięki ślubowi z córką przyszłego króla Franków Roberta I otrzymał w roku 902 Meaux.