Największe skupiska chrześcijan to Al-Husn i Fuhajs, gdzie stanowią oni większość mieszkańców, oraz Karak i Madaba.
W pierwszych latach po powstaniu państwa jordańskiego wspólne wyznanie było jednym z głównych czynników tworzących nową tożsamość narodową, spajającym społeczność Palestyńczyków z Zachodniego Brzegu oraz ludność jordańską. Największym islamskim ruchem politycznym w Jordanii jest Bractwo Muzułmańskie, liczące 15 tys. członków, działające od 1945. W latach 70. XX wieku według różnych źródeł w Jordanii żyło 92-94% sunnitów (większość ludności arabskiej, społeczność czerkieska), 5-6% chrześcijan (Grecy, Ormianie, niewielka grupa Arabów) i 1% innych wyznań.
Z Bractwa wywodzi się partia polityczna Islamski Front Działań. W latach 90. XX wieku w Jordanii pojawił się ruch salaficki. Salafici brali aktywny udział w protestach w Jordanii w 2011. 15 kwietnia 2011 doszło do starć salafitów z policją w Az-Zarce; było kilkudziesięciu rannych.