Wojciech Emanuel Piasecki ps. „Sarna” (ur. 10 lipca 1886 w Podwysokich, zm. po 9 kwietnia 1941 w KL Auschwitz) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, oficer Związku Walki Zbrojnej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się jako syn Kazimierza i Wojciechy z d. Loëffler. Był oficerem c. i k. Armii. Służąc w stopniu majora w szeregach 20 pułku piechoty Austro-Węgier w Tarnowie u schyłku I wojny światowej był jednym z organizatorów przewrotu, doprowadzającego do rozbrojenia Austriaków i oswobodzenia tego miasta.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i zweryfikowany do stopnia majora piechoty. Do 1922 był przydzielony do 2 pułku strzelców podhalańskich w SanokuW publikacji pt. 22 Dywizja Piechoty Górskiej autor Franciszek Groński określił tożsamość oficera: Janina Wojciech Piasecki. W stopniu podpułkownika sprawował stanowisko zastępcy dowódcy 6 pułku strzelców podhalańskich w Stryju. W stopniu pułkownika od maja 1927 do lutego 1929 pełnił funkcję dowódcy 17 pułku piechoty (garnizon Rzeszów). Wniosek o usunięcie z dowództwa tej jednostki podpisał dowódca 24 Dywizji Piechoty, gen. Wacław Scaevola-Wieczorkiewicz. W lutym 1929 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łańcut celem odbycia praktyki poborowej.