Julian Pileski (ur. 19 listopada 1883 w Kazimierzy Wielkiej, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Bolesława i Julii z domu Brzech urodzony 19 listopada 1883.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Jego oddziałem macierzystym był 32 pułku piechoty OK. 6 grudnia 1914 został mianowany podporucznikiem, a w sierpniu 1916 porucznikiem rezerwy.
3 kwietnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916, zaliczony do I Rezerwy armii z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny, i przydzielony z dniem 1 listopada 1918 do 20 Pułku PiechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 41 z 12 kwietnia 1919 roku, poz. 1302, 1324.. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Awansowany do stopnia kapitana, a następnie 3 maja 1922 mianowany majorem piechoty. W tym stopniu w 1922 był przydzielony do 2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku. Później służył w 6 pułku strzelców podhalańskich w Stryju. Odbył kurs kwatermistrzowski w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. W kwietniu 1927 został przydzielony do Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie na stanowisko kwatermistrza.