Tadeusz Majda (ur. 16 sierpnia 1930 w SkolimowieZłota Księga Nauki Polskiej. Naukowcy Zjednoczonej Europy (red. nacz. Krzysztof Pikoń), Gliwice 2006, s. 476.Doprecyzowanie, że chodzi o Skolimów część miasta Konstancina-Jeziorny, a nie o Skolimowo na podstawie paszportu nr EC 7130096 wydanego 29.06.2011 przez Wojewodę Mazowieckiego, zm. 12 maja 2026) – polski orientalista, turkolog.
Życiorys Absolwent turkologii Uniwersytetu Warszawskiego (1951). Magisterium i doktorat (1965) uzyskał pod kierunkiem Ananiasza Zajączkowskiego. Habilitował się w roku 1982. Od 1955 pracownik naukowy UW. Był kierownikiem Zakładu Turkologii, dyrektorem Instytutu Orientalistycznego w latach 1981–1984, w latach 1985–1986 dziekanem Wydziału Neofilologii UW. Od 1988 do 1998 kierownik Studium Europy Wschodniej i Azji ŚrodkowejZłota Księga Nauk Humanistycznych. Helion: Gliwice 2013, s. 224..
Zainteresowania badawcze Tadeusza Majdy obejmowały język i literaturę osmańską, język tatarski, mamelucko-kipczacki, czagatajski oraz sztukę turecką i perską.
Był kuratorem Zbioru Sztuki Orientalnej Muzeum Narodowego w Warszawie. Jest autorem kilku wystaw.
W roku 2003 prof.