W latach 1921–1922 był słuchaczem I Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. We wrześniu 1922 roku, po ukończeniu kursu, uzyskał „pełne kwalifikacje do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego” i powrócił do Inspektoratu Armii Nr III w Toruniu na stanowisko I referenta sztabu, pozostając oficerem nadetatowym 2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku. 1 grudnia 1924 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 87. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 września 1926 roku został wyznaczony na stanowisko I oficera sztabu generała do prac przy Generalnym Inspektorze Sił Zbrojnych, generał brygady Juliusza RómmlaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 44 z 14 października 1926 roku, s. 354.. Od 14 lutego 1929Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 4 z 14 lutego 1929. do listopada 1930 roku dowodził 27 pułkiem piechoty w Częstochowie. 28 stycznia 1931 roku został przeniesiony z dyspozycji szefa Sztabu Głównego do Ministerstwa Komunikacji na stanowisko szefa Samodzielnego Wydziału WojskowegoDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 9.. Z powodu choroby obowiązki na stanowisku szefa wydziału objął dopiero kwietniu 1931 roku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Józef Zborzil · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.