Kazimierz Piotr Zboiński26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie imienia z „Kazimierz” na „Kazimierz Piotr”. (ur. 1 sierpnia 1898, zm. 25 września 1939 w Tomaszowie Lubelskim) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 1 sierpnia 1898. W roku szkolnym 1916/1917 był uczniem klasy VIIIa w III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie. 14 listopada 1916, w trybie przyśpieszonym, złożył egzamin maturalny.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Głównym Centrum Wyszkolenia Dowództwa Okręgu Generalnego Warszawa, a jego oddziałem macierzystym był 66 pułk piechoty. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1111. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 66 pułk piechoty. W tym samym roku został powołany do Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza III Kursu Normalnego, pozostając oficerem nadetatowym 66 pp Chełmnie. 1 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału I Sztabu Generalnego. 1 grudnia 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 454.