W komnatach zastosowano islamskie pojęcie publicznej dostępności z wystarczającą sferą prywatną dzięki wąskim szczelinom, zapewniającym widok na i z zewnątrz. Ponadto wykonano większe okna od wewnątrz, a po stronie północnej zaprojektowano taras, który oddzielał od siebie dwa mieszkania. Na południowej stronie wydzielono pomieszczenie, przewidziane na modlitwy.
Szczeliny w murach wyglądają jak strzelnice, ale były nieużyteczne dla łuczników, ponieważ były umieszczone zbyt wysoko i miały niekorzystny kształt. Zamiast tego służyły do przewietrzania i oświetlania. W komnatach utrzymywał się chłód, dzięki różnicom ciśnienia powietrza i wynikającemu z nich efektowi Bernoulliego.
Historia thumb|We wnętrzach widoczne są wpływy sasanidzkie Zamek został wybudowany co najmniej we wczesnym okresie dynastii Umajjadów, w czasie panowania kalifa Al-Walida I, które przypadało na lata 705–715. Według badań Stephena Urice’a budowa może być datowana jeszcze wcześniej i mogła przebiegać w latach 661–684. Można to stwierdzić na podstawie sztukaterii, które były typowe dla dekoracji w sztuce sasanidzkiej i różnią się od wszystkich innych budowli Umajjadów, które są datowane na późniejszy okres.