Po wyzwoleniu przez pewien czas pozostał w Austrii, gdzie działał w Komitecie Polskim zajmującym się organizacją powrotu byłych więźniów do kraju.
Po powrocie do Polski włączył się w organizację szkolnictwa polskiego na Ziemiach Zachodnich, był także jednym z pierwszych po wojnie kuratorów oświaty na województwo warszawskie. Następnie przez wiele lat pracował jako dyrektor jednego z departamentów w Ministerstwie Oświaty. W 1949 otrzymał Order Sztandaru Pracy I klasy.. W 1954 wydał książkę „10 lat szkoły ludowej w Polsce” podsumowującą pierwszą dekadę zmian w polskim systemie edukacyjnym. Książka doczekała się kilku wydań w kraju, a także wydań zagranicznych: po angielsku, niemiecku, francusku i rosyjsku. Działał na rzecz upowszechnienia i reformy oświaty, był jednym ze współautorów tzw. reformy szkolnej 1961 przekształcającej szkoły podstawowe w ośmioklasowe. Był także współautorem projektu, który ostatecznie doprowadził do wybudowania „Tysiąca szkół na tysiąclecie Polski”.