Wilhelm Obrzut (ur. 30 września 1898 w Grybowie, zm. 5 kwietnia 1966 w Wielkiej Brytanii) – kapitan piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, w 1962 mianowany majorem przez Prezydenta RP na uchodźstwie, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 30 września 1898 w Grybowie jako syn Franciszka. W Tarnowie uczył się w szkole powszechnej i w C. K. II Gimnazjum, gdzie w 1914 ukończył VI klasę (w jego klasie był m.in. Henryk Sucharski). Działał w skautingu, a od 1914 w Polowych Drużynach Sokolich
Podczas I wojny światowej, w 1916, został wcielony do austro-węgierskiego 32 pułku piechoty Obrony Krajowej, po wszczęciu buntu w jego szeregach na początku 1918 skierowany na front włoski i włączony do oddziału karnego. 22 czerwca 1918 odniósł rany w walkach nad Piawą. Po powrocie na ziemie polskie u kresu wojny 1 listopada 1918 wstąpił do formowanych oddziałów wojska polskiego na bazie macierzystego pułku strzelców Nr 32 w Bochni. Formalnie został przyjęty do Wojska Polskiego dekretem z 3 kwietnia 1919 z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 lutego 1918. Otrzymał przydział z dniem 1 listopada 1918 do 20 pułku piechoty.