Po Jerzym Jarockim pieczę nad teatrem przejął reżyser Jan Biczycki. Nauka nowoczesnego teatru, jego języka, formy i środków wyrazu była kontynuowana. W międzyczasie próbować zaczął swoich sił reżyserskich członek zespołu Stanisław Edward Mołek, który wyreżyserował większość z czterdziestu premier, głównie w scenografiach Romana Nowotarskiego.
Od tego też czasu poczynaniami repertuarowymi zespołu kierowała Rada Artystyczna i Rada Zespołu, do których w różnych latach należeli: Stanisław Edward Mołek, Maciej Markiewicz, Dobromiła Kapias-Markiewicz, Jan Filipski, Krzysztof Gosiewski, Janusz Lekki, Aleksander Berndt, Jan Uszyński, Józef Mendec, Roman Nowotarski, Jerzy Malitowski, Jerzy Matula, Andrzej Herbert Kałuża, Leszek Furman.
Wśród tytułów kolejnych premier znajdowały się gotowe dramaty, adaptacje, a także własne scenariusze. Natomiast uprawiany teatr zamykał się w szerokim wachlarzu gatunków zaczynając od kabaretu, poprzez teatr poezji, pantomimę, widowisko muzyczne, widowisko baśniowe i plenerowe, a na dramacie kończąc i zarazem od niego zaczynając.