mały|Grób Tadeusza Wróbla na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie Tadeusz Wróbel (ur. 20 listopada 1910 w Paczółtowicach, zm. 17 kwietnia 1987 w Warszawie) – polski pedagog, specjalista w zakresie nauczania początkowego i pedagogiki porównawczej.
Życiorys W 1937 ukończył studia pedagogiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie do września 1939 pracował jako nauczyciel.
W kampanii wrześniowej był porucznikiem w Armii „Kraków”; przez resztę II wojny światowej był uwięziony w obozie jenieckim, gdzie organizował koła nauczycielskie.
W 1945 zaangażował się w nauczanie polskich wysiedleńców przebywających na terenie Niemiec, a następnie wrócił do Polski i zamieszkał w Warszawie. Od 1953 pracował naukowo w Instytucie Pedagogiki, w 1974 przeszedł do Instytutu Programów Szkolnych przy Ministerstwie Oświaty i Wychowania, gdzie rok później uzyskał tytuł profesora.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Komunalnym Północnym (kwatera W-IV-3-13-10).
Publikacje (wybrane) Nauczanie i doskonalenie pisma (1963) Reforma szkolna w Szwecji (1965) Metodyka nauczania początkowego (redakcja i współautorstwo tomów 1–3, 1966–1967) Współczesne tendencje w nauczaniu początkowym (1975) Pismo i pisanie w nauczaniu początkowym (1979)