W latach 1923–1924 pełnił służbę w Szefostwie Weterynaryjnym Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie, pozostając oficerem nadetatowym Kadry Okręgowego Szpitala Koni Nr 2. 1 listopada 1925 pozostał w rozporządzeniu dowódcy Okręgu Korpusu Nr II z równoczesnym przeniesieniem do rezerwy kadry oficerów korpusu weterynaryjnego. Jego oddziałem macierzystym w dalszym ciągu była Kadra Okręgowego Szpitala Koni Nr 2. 1 stycznia został awansowany na pułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 1. lokatą w korpusie oficerów weterynaryjnychDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 2 stycznia 1928 roku, s. 1.. W tym czasie pełnił stanowisko naczelnego lekarza weterynarii Okręgu Korpusu Nr II. W 1932 pełnił funkcję szefa weterynarii Okręgu Korpusu Nr II. Z dniem 30 listopada 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.
Na przełomie lat 20. i 30. Wiktor Lindenbaum prowadził praktykę weterynaryjną przy ulicy Szopena 11 w Lublinie. Jako emerytowany oficer WP mieszkał w Krakowie do końca lat 30.. Po wybuchu II wojny światowej pozostał w tym mieście.
Był żonaty z Emmą Marią Lindenbaum z domu Winterstein (ur. 1886). Mieli córkę Elżbietę Julię (19 listopada 1907 w Ustrzykach Dolnych, adwokat, zamężna z Adamem Mathiaszem, zm.