Psalm 89 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. Nagłówek psalmu utożsamia jego autora z niejakim Etanem EzrachitąM.J. Mangano, Wstęp do Starego Testamentu cz.2, Chrześcijański Instytut Biblijny, Warszawa 2009, s. 54, 55.. W numeracji Septuaginty psalm ten nosi numer 88.
Teologia Psalmu Jest to ostatni utwór trzeciej księgi psalmów. Podobnie jak Psalm 72, porusza temat sukcesji potomków DawidaK. Farmer, Księga Psalmów, druga (Ps 42-72) i trzecia (Ps 73-89), [w:] Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, red. W.R. Farmer, Warszawa 2001, s. 730.. Psalm składa się z różnych części (hymn, wyrocznia i lamentacja); są one ze sobą starannie powiązane. Utwór przesiąknięty jest myślą o przymierzu Boga i króla z dynastii Dawida. Na początku utworu przypomniana zostaje obietnica dana przez Najwyższego Dawidowi (89,4). Przymierze jest trwałe i niezmienne, opierające się na zbawczej mocy Boga (89, 6–14). Te wszystkie rzeczy wywołują ufność we wspólnocie (89, 15–19). W dalszej części utworu rozwijana zostaje treść wyroczni (89, 20–38), dotyka ona problemu przymierza między Bogiem a Dawidem i jego rodem. Pod koniec psalmu ukazane zostają okoliczności powstania utworu. Z treści wynika (89, 39–52), że królestwo Judy jest zagrożone, a miasta są burzone przez wroga.