Michaił Aleksandrowicz Wołkow, właśc. Wajner (ros. Михаил Александрович Волков (Вайнер), ur. w kwietniu 1900 w osiedlu górniczym nr 5 k. Gorłówki w guberni jekaterynosławskiej, zm. 25 lutego 1939) – radziecki polityk i funkcjonariusz służb specjalnych, starszy major bezpieczeństwa państwowego, zastępca ludowego komisarza komunikacji drogowej ZSRR (1938).
Życiorys Syn żydowskiego krawca, od czerwca 1917 do maja 1918 członek komitetu rewolucyjnego w stanicy Nikitowka w Gorłówce, od października 1917 członek Czerwonej Gwardii, od stycznia 1918 RKP(b)/WKP(b). Od maja 1918 funkcjonariusz Czeki guberni kurskiej, od czerwca 1919 pomocnik kierownika Wydziału Specjalnego 9 Armii, sekretarz tego wydziału, 1919–1920 szef Wydziału Specjalnego 32 Dywizji Strzeleckiej Armii Czerwonej, 1920 szef Wydziału Specjalnego 18 Dywizji Kawalerii, od kwietnia do grudnia 1920 inspektor Wydziału Specjalnego 11 Armii w Derbencie, od grudnia 1920 do maja 1921 funkcjonariusz Wydziału Specjalnego 11 Armii w Baku, od maja 1921 do grudnia 1922 szef wydziału organizacyjnego Wydziału Specjalnego 11 Armii w Baku i Tbilisi.