Gospodarki Rolnej i Zapasów, pomocnik zastępcy przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR, 1952-1956 zastępca kierownika i kierownik Wydziału Przemysłowo-Transportowego KC WKP(b)/KPZR, od 1956 kierownik Wydziału Budowy Maszyn KC KPZR, od maja 1957 do marca 1959 przewodniczący Państwowego Komitetu Planowania Rady Ministrów ZSRR, równocześnie od maja 1957 do marca 1958 I zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR, a od marca 1958 do marca 1959 zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR Nikity Chruszczowa. Od marca 1959 do kwietnia 1960 przewodniczący Państwowej Rady Naukowo-Ekonomicznej Rady Ministrów ZSRR w randze ministra ZSRR, od maja 1960 do 1963 ambasador nadzwyczajny i pełnomocny ZSRR w Szwajcarii, następnie ekspert-konsultant Wydziału Międzynarodowych Organizacji Gospodarczych Ministerstwa Spraw Zagranicznych ZSRR, od maja 1972 na emeryturze. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 4 i 5 kadencji.