Ponadto od 1958 do 1959 był nauczycielem przedmiotów ogólnokształcących w szkołach mechanicznych w Sanoku. W 1991 przeszedł na emeryturę.
W 1961 został powołany do Komisji Oświaty i Kultury Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku, ponownie w 1965. Przystąpił do PZPR w 1956. Od 1974 był członkiem Plenum i Egzekutywy Komitetu Miejskiego PZPR w Sanoku, pełnił funkcję przewodniczącego Miejskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w Sanoku (wybrany 29 listopada 1972). Został radnym Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku: 1973 (od 1973 do 1975 był przewodniczącym Komisji Oświaty i Wychowania, w 1974 został zastępcą przewodniczącego komisji ds. odznaczeń), 1978 (członek Komisji Oświaty i Wychowania. 13 listopada 1975 został wybrany na członka Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krośnie. W latach 70. i 80. pełnił mandat radnego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krośnie (wybrany w: 1976, 1988, został wówczas przewodniczącym Komisji Wychowania, Oświaty, Kultury i Turystyki). Został zastępcą przewodniczącego prezydium powołanej podczas stanu wojennego 16 września 1982 Tymczasowej Miejskiej Rady Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego (PRON). 4 lipca 1983 został przewodniczącym komisji wychowania patriotycznego w powołanym wówczas Komitecie Wykonawczym Rady Miejskiej PRON w Sanoku, a 25 lutego 1987 wybrany wiceprzewodniczącym RM PRON w Sanoku.