Amalryk z Tyru, także Amalryk II de Lusignan jako władca Cypru, rzadko Amalryk III de Lusignan jako władca Jerozolimy (fr. Amaury; ur. 1270/2, zm. 5 czerwca 1310 roku w Nikozji) – książę Tyru od 1290 (tytularny od 1286 do 1290 i od 1291), konstabl Cypru od 1303, regent i uzurpator Cypru oraz tym samym tytularny król Jerozolimy od 1306 aż do śmierci. Pochodził z bocznej linii (po kądzieli) dynastii z Lusignan, która władała Cyprem, Armenią, Antiochią, Trypolisem oraz kilkoma księstwami we Francji.
Był on czwartym co do starszeństwa synem (z jedenastki dzieci i szóstki synów) Hugo III Cypryjskiego i Izabeli z Ibelinu, córki Gwidona z Ibelinu – konstabla Cypru i Filipy Berlais. Miał wielu braci, m.in. brata Jana (króla Cypru i Jerozolimy 1285-6), kolejnego króla Henryka, Aimery'ego, Gwidona, a także siostrę Marię, żonę króla Aragonii i Sycylii Jakuba II Sprawiedliwego.
W 1288 roku został przez króla-brata osadzony w Akce. W 1289 uczestniczył w obronie hrabstwa Trypolisu przed Kalawunem, w którym dowodził armią rycerzy. Z Trypolisu uciekł 26 kwietnia razem z władczynią Lucią. W kwietniu 1289 został mianowany konstablem Jerozolimy.