André Langrand-Dumonceau (ur. 1826, zm. 1900) – belgijski finansista, bankier i przedsiębiorca, założyciel pierwszego ogólnoeuropejskiego koncernu ubezpieczeniowego. Stał się znany w całej Europie dzięki wysiłkom na rzecz stworzenia katolickiego imperium finansowego, mającego być przeciwwagą dla banków należących do Żydów i protestantów.

Jego plany chrystianizacji kapitału, mimo poparcia papieża Piusa IX, okazały się piramidą finansową. Skazany za nadużycia finansowe ukrywał się w różnych krajach, a resztę aktywów jego spółek przejął żydowski finansista Maurice de Hirsch. Upadek jego fortuny wywołał jedną z największych afer polityczno-finansowych w historii Belgii.

Życiorys Wczesne lata alt=Rycina przedstawiająca neoklasycystyczny budynek Giełdy Brukselskiej.|thumb|Giełda brukselska, miejsce pierwszych sukcesów finansowych Langranda-Dumonceau Urodził się 5 grudnia 1826 jako André Langrand w Vossem niedaleko Liège. W wieku dziesięciu lat stracił ojca i musiał imać się różnych prac, by wspomóc rodzinę. W młodości pracował jako uliczny sprzedawca, roznosiciel gazet i pomocnik piekarza. W 1843 wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, jednak po kilku latach wrócił do Belgii. W 1847 ożenił się z Rosalie Dumonceau i z powodów prestiżowych dołączył do swojego nazwiska szlacheckie nazwisko panieńskie żony.