W efekcie świat materialny pozostaje kauzalnie domknięty, co oznacza, że nic, co doń nie należy, nie może nań wpływać.
Inny pogląd utożsamia istnienie z posiadaniem mocy przyczynowych. Dany byt istnieje wtedy i tylko wtedy, jeśli posiada moce przyczynowe. Takie postawienie sprawy odmawia istnienia bytom bez mocy przyczynowych, np. postaciom z baśni. Już Arystoteles pisał, że „istnieje to, co działa lub podlega działaniu”. Zgodnie z tym poglądem, jeśli fenomeny umysłu nie posiadają mocy sprawczych, to, niezgodnie z epifenomenalizmem, w ogóle nie istnieją.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Filozofia umysłu i kognitywistyka