Na początku wojny ze względu na informacje o planowanych przez Niemców wysiedleniach Polaków z Pomorza, rodzina przeprowadziła się do Warszawy. W 1942 wstąpił do Narodowych Sił Zbrojnych, gdzie ukończył kurs saperski (ps. Marecki). Pracował w fabryce Philipsa, gdzie nauczył się zegarmistrzostwa i elektrotechniki. Organizował nielegalne dostawy z fabryki dla AK.
Wziął udział w powstaniu warszawskim jako saper, wykorzystując umiejętności zdobyte w fabryce. Pomagał rozbrajać kierowane radiem, stawiacze min typu Borgward, którymi Niemcy niszczyli powstańcze barykady. Był jednym ze zdobywców wieżowca PAST-y (walczył z użyciem miotacza ognia). W trakcie powstania został raniony pociskiem moździerzowym przez co stracił słuch w jednym uchu. Był wielokrotnie przedstawiany do odznaczenia Krzyżem Walecznych, ale − jak sam wspominał − z powodu nieustannie zmieniającej się sytuacji żadne potwierdzenia nadania mu tego odznaczenia do niego nie dotarło. Po kapitulacji powstania na pół roku trafił do obozu jenieckiego (Stalag IV-B Muhlberg) (dostęp z dnia: 2015-06-06).