Wasilij Nikołajewicz Mancew (ros. Василий Николаевич Манцев, ur. w Moskwie, zm. 19 sierpnia 1938) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, polityk.
Od 1906 w SDPRR, studiował na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Moskiewskiego (nie ukończył studiów). W latach 1916–1917 służył w rosyjskiej armii, w 1917 był członkiem Rady Rostowskiej. W listopadzie 1917 członek Moskiewskiego Komitetu Obwodowego SDPRR(b). We wrześniu 1918 w organach Czeki przy Radzie Komisarzy Ludowych RFSRR, od grudnia 1918 do 1919 szef wydziału śledczego i zastępca przewodniczącego moskiewskiej gubernialnej Czeki, w 1919 szef Wydziału Specjalnego Czeki Frontu Południowego. Od września 1919 do kwietnia 1921 szef Centralnego Zarządu Nadzwyczajnych Komisji i Wydziałów Specjalnych Ukraińskiej SRR, od lipca 1920 członek Kolegium Czeki przy Radzie Komisarzy Ludowych RFSRR, od sierpnia 1920 szef Wydziału Specjalnego Czeki Frontu Południowo-Zachodniego, szef Wydziału Specjalnego Czeki Frontu Południowego, szef Tyłów Frontu Południowego. 22 listopada 1920 przewodniczył "trójce" czekistowskiej, która skazała na śmierć 857 żołnierzy białej armii gen. Wrangla.