Horace Basil Barlow (ur. 8 grudnia 1921, zm. 5 lipca 2020Tributes Paid to Professor Horace Barlow) – brytyjski neurofizjolog i psychofizyk wzroku związany z Trinity College (Cambridge), członek Royal Society, prekursor badań mechanizmu przetwarzania informacji wzrokowych, które kontynuowali m.in. laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny (1981), David Hubel i Torsten Wiesel.
Życiorys thumb|240px|Matka Horacego Barlowa,Lady Nora Barlow była córką Horacego Darwina (dziewiąte dziecko, piąty syn Karola i Emmy Darwin) thumb|240px|Winchester College Był członkiem rodziny wybitnych angielskich przyrodników, prawnukiem Karola Darwina. Uczęszczał do Winchester College, a następnie studiował nauki przyrodnicze na University of Cambridge oraz medycynę w Harvard Medical School i University College Hospital w Londynie. Studiował matematykę i fizykę wspólnie z Freemanem Dysonem (fizykiem teoretykiem, astrofizykiem, zob. sfera Dysona), Jamesem Lighthillem (matematykiem, pionierem aeroakustyki), Christopherem Longuet-Higginsem (chemikiem-teoretykiem, zainteresowanym kognitywistyką). Silne wrażenie wywarł na nim w tym okresie artykuł późniejszego laureata Nagrody Nobla (1963), Alana Hodgkina, nt. Evidence for electrical transmission in nerve (1937), dotyczący powstawania potencjałów czynnościowych w neuronach.