Ponieważ w eksperymencie Kennedy’ego-Thorndike’a długości i są różne, można zmierzyć również zależność prędkości światła od prędkości urządzenia.
Zgodnie z poprzednim wyrażeniem różnica w długości tras a w konsekwencji spodziewane przesunięcie prążków interferencyjnych dane jest przez ( jest długością fali):
Rozwijając w szereg i zaniedbując wartości o rzędzie wyższym od 2:
Dla stałego czyli dla przesunięcia prążków niezależnego od orientacji oraz prędkości urządzenia, konieczna jest modyfikacja częstotliwości, a więc i długości fali o czynnik Lorentza. To jest właśnie miejsce, gdzie wchodzi w grę wpływ dylatacji czasu na częstotliwość. Zatem do wyjaśnienia ujemnego wyniku eksperymentu Kennedy’ego-Thorndike’a, potrzebne jest zarówno skrócenie długości, jak i dylatacja czasu.