Michaił Siergiejewicz Jamnicki (ros. Михаил Сергеевич Ямницкий, ur. w listopadzie 1899 we wsi Sławianka w guberni jekaterynosławskiej, zm. 26 lutego 1939) – Żyd, funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, major bezpieczeństwa państwowego.
Życiorys W sierpniu 1915 powołany do carskiej armii, brał udział w I wojnie światowej, 1916 ranny i zatruty gazem bojowym.
Od maja 1917 członek SDPRR(b). Od sierpnia 1917 członek Czerwonej Gwardii, następnie Armii Czerwonej, od stycznia 1919 w organach Czeki, w lipcu-sierpniu 1919 szef sekcji Wydziału Specjalnego 12 Armii, od października do grudnia 1919 inspektor Zarządu Wydziału Specjalnego Czeki przy Radzie Komisarzy Ludowych RFSRR. Od grudnia 1919 do maja 1920 w charkowskiej gubernialnej Czece, później pełnomocnik Wydziału Specjalnego Czeki Rejonu Czaplińskiego, następnie szef Oddziału Administracyjno-Organizacyjnego Wydziału Specjalnego Czeki 2 Armii Konnej, od listopada 1920 do stycznia 1921 inspektor Wydziału Specjalnego Czeki Frontu Zachodniego, potem funkcjonariusz Wszechukraińskiej Czeki.