Nikołaj (Łuka) Iosifowicz Antonow-Griciuk (ros. Николай (Лука) Иосифович Антонов-Грицюк, ur. 1893 w guberni wołyńskiej, zm. 22 lutego 1939) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, major bezpieczeństwa państwowego.
Życiorys Syn ukraińskiego robotnika rolnego, po ukończeniu dwóch klas szkoły wiejskiej pracował jako robotnik rolny, w listopadzie 1913 powołany do rosyjskiej armii, we wrześniu 1914 skierowany na Front Południowo-Zachodni I wojny światowej, od maja 1916 chorąży, a od marca 1917 podporucznik, w lipcu 1917 zdemobilizowany, ponownie pracował jako robotnik rolny. Od lutego 1918 członek RKP(b)/WKP(b), od grudnia 1918 w Armii Czerwonej, zastępca komisarza 1 Komunistycznego Oddziału Powstańczego, dowódca kompanii 21 Pułku Wołyńskiego, od czerwca do października 1919 pomocnik dowódcy pułku, brał udział w walkach pod Żytomierzem i Korosteniem, od marca 1920 do marca 1922 pełnomocnik Wydziału Specjalnego (Czeki) 12 Armii.