Józef Proszowski (ur. 24 kwietnia 1904 w Częstochowie, zm. 20 stycznia 1961 w Warszawie) – polski rzeźbiarz i medalier.
Życiorys mały|317x317px|Grób Józefa Proszowskiego na cmentarzu Bródnowskim Jego ojcem był artysta rzeźbiarz Józef Baltazar Proszowski, który zmarł w 1906, matką zaś Maria z Cieplińskich. Po ukończeniu w 1925 gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Częstochowie wyjechał do Warszawy, gdzie rozpoczął studnia w Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem prof. Tadeusza Breyera. Przyłączył się do spółdzielni rzeźbiarskiej "Forma", a po ukończeniu nauki postanowił pozostać w stolicy. W 1930 otrzymał nagrodę za zajęcie III miejsca w konkursie na medal upamiętniający powstanie listopadowe. Pierwszą dużą realizacją rzeźbiarską był realizowany wspólnie z Ryszardem Krzysztofowiczem pomnik Bitwy pod Grunwaldem w Uzdowie, kolejnymi projektami były pomniki w Kaliszu i Gdyni. Otrzymał I nagrodę za projekt pomnika Józefa Piłsudskiego w Tarnopolu, w 1937 uczestniczył w Pierwszym Ogólnopolskim Salonie Rzeźby, gdzie wystawił pięć rzeźb z gipsu. W tym samym roku otrzymał III nagrodę za projekt pomnika Józefa Piłsudskiego w Katowicach oraz IV nagrodę za projekt pomnika nagrobnego Gustawa Konstantego Orlicz-Dreszera na Oksywiu w Gdyni.