„Philadelphia” Jack O’Brien (właśc. James Francis Hagen, ur. 17 stycznia 1878 w Filadelfii, zm. 12 listopada 1942 w Nowym Jorku) – amerykański bokser, były zawodowy mistrz świata kategorii półciężkiej.
Rozpoczął karierę zawodowego pięściarza w 1896, walcząc początkowo w wadze lekkiej, a następnie przechodząc do półśredniej, średniej i półciężkiej. Walczył również z bokserami kategorii ciężkiej, chociaż sam nie ważył więcej niż 165 funtów. Szybko zdobywał reputacje groźnego pięściarza i wygrywał zdecydowaną większość pojedynków, choć np. w 1900 został znokautowany przez Young Petera Jacksona. W 1901 wyruszył do Wielkiej Brytanii, gdzie stoczył 19 walk, z których wszystkie wygrał (15 przez nokaut). Po powrocie do Stanów Zjednoczonych w 1902 pokonał m.in. Joe Choynskiego oraz stoczył pojedynki no decision z Young Peterem Jacksonem, Joe Walcottem, Peterem Maherem (dwa razy), Jimem Jeffordsem i Marvinem Hartem, które zdaniem prasy wygrał.