Geneza Choć w czasie wojny z Hiszpanią Agustín de Iturbide, późniejszy Augustyn I, zdobył olbrzymie poparcie społeczne, po ogłoszeniu się cesarzem w 1822 w krótkim czasie je stracił. Jego rządy cechowały nieudolność, despotyzm i prześladowania przeciwników politycznych. Przeciwko jego władzy zawiązano kilka spisków republikańskich, jednak większość została rozbita przez aresztowania. W ciągu pierwszego roku rządów do więzienia trafiło m.in. 19 członków Kongresu Konstytucyjnego, co stało się przyczyną rozwiązania przez Iturbide parlamentu i zastąpienia go Narodową Radą Ustawodawczą ().
Przeciwko posunięciom monarchy w całym kraju zaczęły wybuchać zbrojne powstania. Jednym z pierwszych była tzw. Rebelia Felipe de la Garzy wspierana w sposób coraz bardziej otwarty przez zmęczonych rządami Iturbide arystokratów i wykształcone warstwy społeczeństwa meksykańskiego. Jesienią 1822 Iturbide wyjechał z krótką wizytą do Jalapy w stanie Veracruz. Wyjazd miał podreperować reputację monarchy i podkreślić jego troskę o miasta, którym groził los miasta Veracruz zbombardowanego przez hiszpańskie wojska brygadiera Francisco Lemaura. Jednak podczas krótkiej wizyty Augustyn I wykazał się arogancją i konfliktowym charakterem, co jeszcze bardziej nadszarpnęło jego prestiż.