By rozszerzyć rebelię i wyprzedzić działania wojsk monarchistycznych, Santa Anna uderzył na Jalapę, jednak nie udało mu się zdobyć miasta i został zmuszony do odwrotu. Zwycięstwo nie poprawiło jednak nastrojów na dworze cesarskim, bowiem w tym samym czasie generałowie Servando Teresa de Mier, Nicolás Bravo i Vicente Guerrero wypowiedzieli mu posłuszeństwo. Dwaj ostatni skierowali się ze swoimi wojskami na południe Meksyku z zamiarem wywołania tam powstania przeciw władcy. By przeciwdziałać nowemu zagrożeniu, Iturbide musiał rozdzielić siły i sporą część armii wysłać w ślad za generałami. 13 stycznia 1823 w okolicach Chilapy wojska Bravo i Guerrero zostały zatrzymane przez silny oddział monarchistyczny pod dowództwem José Gabriela de Armijo i Epitacio Sáncheza. W chaotycznej bitwie pod Almolonga generał Guerrero został ranny w płuco, co spowodowało ucieczkę jego wojsk z pola bitwy. Ścigający uciekinierów generał Sánchez również został ranny i wkrótce zmarł, co z kolei wywołało popłoch wśród monarchistów, dzięki któremu generałowi Bravo udało się wyprowadzić resztę wojsk republikańskich w kierunku Putli. Choć zwycięstwo rojalistów nie było pełne, rozszerzenie powstania na stan Oaxaca się nie powiodło.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Plan z Casa Mata · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.