Stefan Strelcyn (ur. 28 czerwca 1918 w Warszawie, zm. 19 maja 1981 w Manchesterze) – polski historyk, etiopista, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i innych uczelni.
Życiorys W 1938 roku wyjechał z Polski do Belgii. Tam studiował filologię orientalną i archeologię na Uniwersytecie w Brukseli, etiopistykę na Sorbonie. Był uczniem Marcela Cohena. W 1950 roku został wydalony z Francji do Polski. W 1954 roku został profesorem zwyczajnym w Katedrze Semitystyki UW. Jego kolekcja manuskryptów w języku gyyz była jedną z pierwszych w Polsce. Opublikował pierwsze polskie opracowanie gramatyki języka gyyz i gramatykę porównawczą języków semickich Etiopii. Przyczynił się do rozwoju kontaktów handlowych, dyplomatycznych i akademickich pomiędzy Polską a Cesarstwem Etiopii. W 1967 roku został uhonorowany nagrodą Fundacji Cesarza Haile Sellasie i za osiągnięcia naukowe w dziedzinie etiopistyki i za założenie w Warszawie jednego z wiodących centrów tej dziedziny naukowej na świecie. Nagroda została wręczona osobiście przez cesarza. W 1969 roku Strelcyn opuścił Polskę. Najpierw pracował w School of Oriental and African Studies w Londynie, później zaś został profesorem w University of Manchester. Był członkiem Akademii Brytyjskiej.