W pierwszej połowie 1917 w imieniu warszawskiego środowiska oświatowego zwrócił się do zarządu miasta Lwowa o wypożyczenie Panoramy Racławickiej do Warszawy.
Ludwik Eydziatowicz popełnił samobójstwo 15 lutego 1918 w Hotelu Europejskim w WarszawieWydanie dziennika „Kurjer Warszawski” nr 47 z 16 lutego 1918 podało datę śmierci w dniu poprzednim, tj. 15 lutego 1918. Nekrolog opublikowany w tym piśmie nr 48 z 18 lutego 1918, wskazał dzień śmierci 16 lutego 1916. strzelając sobie z rewolweru w głowę; został znaleziony następnego dnia rano. Major pozostawił list pożegnalny, w którym jako motywy rozpaczliwego kroku miał podać przejścia moralne, spowodowane wydarzeniami dni ostatnich, a dokładnie rozpaczą z powodu klęski narodowej, z powodu czwartego rozbioru. Ilustrowany Kuryer Codzienny zwrócił uwagę na kontekst kwestii spornego terenu Chełmszczyzny (niem. „das strittige Cholmland” na obszarze Królestwa Polskiego), protestów Polaków w tym zakresie oraz rzekomo wynikłego z tego samobójstwa mjr. Eydziatowicza, popełnionego z rozpaczy z powodu nieszczęść swego narodu. Czasopismo „Panteon Polski” w wydaniu z 1925 podało, iż powodem odebrania sobie życia był fakt, że Eydziatowicz nie mógł znieść ostatnich przejść w Legionach. Inne doniesienia prasowe z 1918 poinformowały o nagłym zgonie bez podania przyczyny.