W 1881 opublikował pracę Flora okolic Częstochowy.

Wiosną 1887 zgodził się na przeniesienie do Irkucka na Syberii, a już dwa miesiące później został przeniesiony do Nerczyńska. W 1893, po powrocie do kraju, przez trzy lata prowadził aptekę w Magnuszewie, a następnie powrócił na Syberię, by badać jej roślinność w okolicach Błagowieszczeńska. W 1900 przeniósł się na dwa lata do Ziei, w której kierował apteką. W latach 1910−1913 po raz ostatni przebywał na Syberii, a po powrocie z tej wyprawy pracował jako aptekarz w Latowicach i ekspert zielarstwa w warszawskiej aptece oraz pełnił funkcję kustosza Warszawskiego Towarzystwa Farmaceutycznego.

W czasie badań Syberii wysyłał do Europy tzw. ponad 80 tys. kart zielnikowych, opisanych w większości przez Josepha Freyna, a przechowywanych w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Warszawskiego oraz m.in. we Florencji, Kijowie, Lozannie, Monachium, Getyndze, Petersburgu, Irkucku, Czycie, Bazylei, Lejdzie, Berlinie, Wiedniu, Genui, Paryżu, Zurychu i Saint Louis. W 1901 roku 4000 kart przekazał na rzecz Warszawskiego Towarzystwa Farmaceutycznego.

Zmarł 3 września 1927 w Konstancinie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 31 wprost-2-29/30).