Zygmunt Jan Manowarda de JanaW odróżnieniu od innego oficera o tej samej tożsamości w ewidencji wojskowej II Rzeczypospolitej początkowo określany jako „Zygmunt de Jana Manowarda I” (por. Rocznik Oficerski 1923). Później jego tożsamość była podawana jako „Zygmunt Jan Manowarda” (por. Rocznik Oficerski 1924). (ur. 29 lutego 1884 we Lwowie, zm. 30 października 1941) – podpułkownik żandarmerii Wojska Polskiego.

Życiorys Zygmunt Jan Manowarda urodził się 29 lutego 1884 we Lwowie.. Został żołnierzem c. i k. armii. Służąc jako podporucznik żandarmerii w maju 1913 został awansowany do stopnia porucznika żandarmerii. Tuż po wybuchu I wojny światowej służył w stopniu nadporucznika w C. K. Komendzie Żandarmerii Krajowej nr 5 dla Galicji we Lwowie. 8 sierpnia 1914 na czele oddziału galicyjskich żandarmów i strażników skarbowych powstrzymał pochód armii rosyjskiej w walkach granicznych pod Podwołoczyskami (w publikacjach prasowych był określany jako Polak). Tuż po tym był w grupie pierwszych kilku osób odznaczony dekoracjami wojennymi przez cesarza Franciszka Józefa. Później służył w stopniu rotmistrza c. i k.