Blue Peacock – Niebieski Paw (wcześniej nazwany Blue Bunny – Niebieski Królik, a pierwotnie Brown Bunny – Brązowy Królik) – brytyjski program jądrowej broni taktycznej z lat 50. XX wieku.
Zamierzeniem programu było umieszczenie w Niemczech odpowiedniej liczby ładunków atomowych (min) o sile dziesięciu kiloton, które miały zostać umieszczone na Nizinie Północnoniemieckiej i w razie sowieckiej inwazji miały zostać zdetonowane impulsem elektrycznym albo automatycznie po upływie ośmiu dni, aby nie tylko zniszczyć urządzenia i instalacje na dużej powierzchni, ale także uniemożliwić wrogowi zajęcie danego obszaru na dłuższy okres z powodu skażeniaBritish army planned nuclear landmines.
Projekt techniczny Projekt ładunków oparty był na niesterowanej bombie jądrowej Blue Danube (Niebieski Dunaj), ale ładunki Blue Peacock ważyły po 7,2 tony. Ich żelazna obudowa była tak duża, że bomba musiała być testowana na otwartej przestrzeni w zalanym wyrobisku żwirowni niedaleko Sevenoaks w hrabstwie KentNuclear mines 'to stop Soviets'. Ponieważ bomba miała pozostać bez nadzoru, zastosowano zabezpieczenia dostępu. Hermetyczna powłoka była napełniona sprężonym powietrzem i wyposażona w czujnik przechylenia.