Według Cycerona wypowiedź retoryczna powinna się składać z sześciu części: wstępu (exordium), przedstawienia faktów (narratio), konspektu (partitio), dowodzenia (confirmatio), odpierania zarzutów (reprehensio) i konkluzji (conclusio). Resztę pierwszej księgi Cyceron poświęcił szczegółowemu omówieniu budowy poszczególnych części wypowiedzi.
Księga druga We wstępie do księgi drugiej Cyceron wyjaśnił metodę swej pracy i przedstawił zarys historii retoryki, w ramach którego omówił rozwój przeciwstawnych szkół, wywodzących się od Izokratesa i Arystotelesa. Postawił sobie za cel połączenie obu tradycji w jeden spójny system retoryczny. Następnie zapowiedział, że przedstawi topikę, czyli sztukę wynajdywania nowych argumentów, zastosowaną do dowodzenia (confirmatio) i odpierania zarzutów (reprehensio) w poszczególnych rodzajach mowy – osądzającym, oceniającym i uzasadniającym.