Informacje techniczne Kadłub o średnicy zewnętrznej 3,15 metra zbudowano ze stali Aldur 55 o grubości 38 milimetrów. Statek miał długość 28,5 metra, szerokość całkowitą 6,80 metra i wysokość 7,43 metra. W położeniu nawodnym zanurzenie wynosiło 3,43 metra. Masa samego statku wynosiła 79 ton, a z akumulatorami i zapasami 165 ton. Bezpieczne zanurzenie przekraczało 100 metrów.
Kabina pasażerska o długości 22 i średnicy 2 metrów mogła pomieścić 40 pasażerów. Widok na zewnątrz zapewniało 45 okrągłych iluminatorów z pleksiglasu. Napęd zapewniał silnik elektryczny o mocy 75 KM zasilany z baterii akumulatorów o pojemności 600 kWh. Statek z pełną obsadą (44 osoby) mógł przebywać w zanurzeniu do 48 godzin.
Nazwa Konstruktor statku nazwał go na cześć swojego ojca, Augusta Piccarda, wynalazcy batyskafu. Sam statek jest często nazywany mezoskafem (ang. Mesoscaph, fr. Mésoscaphe). Pomysłodawcą nazwy jest właśnie August Piccard, który urobił taką nazwę od greckich słów mezos – środkowy i scaphos – statek, dla jednostki przeznaczonej do pływania na średnich głębokościach.
Zobacz też Batyskaf Okręt podwodny
Galeria
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne film z rejsu (fr)
Kategoria:Jednostki podwodne Kategoria:Statki pasażerskie Kategoria:Statki badawcze Kategoria:Statki-muzea Kategoria:Statki z XX wieku