Żadne historyczne źródła nie potwierdzają jednak tej tradycji. Według Annales Cambriae król zmarł w 547 w czasie wielkiej epidemii, którą mogła być przybyła z Cesarstwa Wschodniorzymskiego dżuma Justyniana.
Donacje Maelgwn Gwynedd chojnie wspierał rozwój chrześcijaństwa w Walii. Czynił darowizny na rzecz świętego Brynacha w Dyfed, świętego Kadoka z Llancarvon w Gwynllwg, Świętego Cybi w Anglesey, świętego Paterna z Avrenches z Ceredigionu, oraz świętego Tydecho z Królestwa Powys.
Opis władcy według relacji Gildasa Mędrca thumb|170px|Mapa ukazująca Gwynedd na tle całej Walii. thumb|250px|Kościół Rhos w Llanrhos, gdzie według tradycji Maelgwn Gwynedd miał być pochowany. Jedyne współczesne relacje na temat Maelgwna Gwynedda pochodzą od mnicha Gildasa, który umieścił go pomiędzy czterema innymi królami. W dziele De Excidio et Conquestu Britanniae Gildas potępił ich w alegoryczny sposób, porównując ich do biblijnych bestii ze Starego Testamentu. Maelgwn został nazwany smokiem z wyspy. Chodzi rzecz jasna o wyspę Anglesey. Autor wyliczył jego liczne występki Według autora Maelgwn wiódł prym wśród pozostałych czterech władców regionu, czyli Konstantyna z Brytanii, Vortipora, Aureliusa Conanusa, oraz Cuneglasa. Gildas napisał, że Maelgwn Gwynedd obalił swojego stryja (łac. avunculus), aby zasiąść na tronie.