Lesław i Wacław Janiccy (ur. 8 maja 1944 w Lanckoronie – Wacław zm. 6 stycznia 2025 w Krakowie) – polscy aktorzy teatralni i filmowi, bracia bliźniacy występujący najczęściej jako duet, jubilerzy. Wieloletni artyści teatru Cricot 2.
Życiorys Ich ojciec Tadeusz był szlifierzem diamentów. Lesław i Wacław wspólnie są absolwentami V Liceum Ogólnokształcącego im. Augusta Witkowskiego w Krakowie. Lesław studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowni Adama Marczyńskiego, natomiast Wacław – historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W 1966 rozpoczęli współpracę z Tadeuszem Kantorem, biorąc udział w happeningu Linia podziału. Od tego czasu występowali we wszystkich spektaklach teatru Cricot 2 aż do śmierci Kantora w 1990 roku. Od tego czasu corocznie w rocznicę śmierci Kantora, 8 grudnia, występowali jako żywe pomniki, Chasydzi z Deską Ostatniego Ratunku, na ulicy Kanoniczej.
Na dużym ekranie zadebiutowali w 1974 jako bracia Kiemlicze w ekranizacji Potopu. Lesław wcielił się w Damiana, zaś Wacław – w Kosmę. Później pojawiali się w telewizyjnych nagraniach spektakli Kantora i gościnnie w innych produkcjach, np. serialu Na dobre i na złe w 2005 roku.