Stanisław Leopold Szpaczyński (ur. 14 listopada 1882, zm. 1940 w ZSRR) – polski inżynier, podpułkownik saperów Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa Stanisław urodzony 14 listopada 1882 i Barbary.
W maju 1901 zdał z odznaczeniem maturę w C. K. Gimnazjum w Jarosławiu. Ukończył studia z tytułem inżyniera. Pracował jako inżynier w biurze melioracji w Wydziale Krajowym we Lwowie. W 1912 był kierownikiem regulacji rzeki Raty z dopływami. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie od 1909 do 1921.
Był autorem rozdziału pt. Nowoczesne budownictwo pocztowe w publikacji 20-lecie komunikacji w Polsce odrodzonej 1918–1939. Opublikował książkę pt. Osiedle Boernerowo (1939).
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień majora w korpusie oficerów zawodowych inżynierów i saperów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Jako oficer nadetatowy 5 pułku saperów z garnizonu Kraków w 1923 służył w szefostwie inżynierów i saperów w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr V. Następnie awansowany na podpułkownika saperów ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W 1924 nadal jako oficer nadetatowy 5 pułku saperów był kierownikiem Rejonu Inżynierii i Saperów w Katowicach. W 1928 jako oficer 5 p.s.