thumb|Grób małżeństwa Starkowskich na Cmentarzu Bohaterów Polskich w Poznaniu Józef Starkowski (ur. 19 stycznia 1856 w Poznaniu, zm. 1 marca 1932 w Poznaniu) – polski lekarz weterynarii, tytularny generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Był synem Walentego, właściciela zakładu dorożek i omnibusów w Poznaniu, oraz Józefy z Borczyńskich. W 1875 ukończył Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu i rozpoczął studia na Wydziale Inżynieryjnym Akademii Budowlanej w Berlinie, przerwał je po śmierci ojca w 1878, wrócił do Poznania, by kierować rodzinnym przedsiębiorstwem. W 1889, dzięki stypendium im. Karola Marcinkowskiego oraz sprzedaży przedsiębiorstwa, rozpoczął w Berlinie studia weterynaryjne w Wyższej Szkole Weterynarii, ukończył studia 28 czerwca 1893, uzyskując dyplom lekarza weterynarii. Pracował od 18 lipca 1893 w nadzorze produktów mięsnych rzeźni w Berlinie, a od 1 października w rzeźni w Bydgoszczy. Wrócił w 1895 do Poznania i rozpoczął wolną praktykę lekarza weterynarii. W 1897 zorganizował tu Szkołę Podkuwania Koni, którą kierował do 1917. Jako ekspert podkownictwa był w latach 1898–1914 regularnie wzywany do poboru koni w armii niemieckiej. Wykładał w Kółkach Rolniczych i Centralnym Towarzystwie Rolniczym. W styczniu 1919 wziął udział w powstaniu wielkopolskim, służąc jako kapitan w sztabie Naczelnego Dowództwa.