Ewelina Pęksowa (ur. 18 października 1923 w Zakopanem, zm. 12 czerwca 2015 tamże) – polska malarka tworząca na szkle związana z nurtem sztuki ludowej. Sędzia narciarski w klasie państwowej (od 1963).
Życiorys
Młodość Była córką podhalańskiego wytwórcy nart i pamiątek Stanisława Zubka. W 1939 roku ukończyła zakopiańskie gimnazjum „Szarotka”. Po maturze wyjechała do Krakowa. W czasie okupacji niemieckiej, w 1944 roku poślubiła prawnika Władysława Pęksę, działacza konspiracji niepodległościowej, z którym posługiwała się wówczas fałszywym nazwiskiem Wojdyna. Po zakończeniu II wojny światowej powróciła do rodzinnego Zakopanego, gdzie pracowała w sklepie swojego ojca.
Działalność artystyczna Rok 1966 w działalności artystycznej Pęksowej stanowi debiut, w którym twórczyni zdecydowała się zaprezentować swoje dzieła podczas zorganizowanej przez Związek Podhalan w Zakopanem wystawy sztuki ludowej i pamiątkarskiej. Od 1968 roku działała jako malarka tworząc prace na szkle. Należała do Stowarzyszenia Twórców Ludowych. Jej twórczość zyskała znaczne uznanie, a sama Ewelina Pęksowa została wyróżniona między innymi w 1976 roku nagrodą im. Oskara Kolberga w uznaniu zasług dla kultury ludowej, w 1986 tytułem honorowym „Zasłużony dla Kultury Narodowej”Potrzeby i nowe zadania, w: „Rzeczpospolita”, nr 229, 1 października 1986, s.