Maurycy Mansch de Leoney (ur. 7 września 1867 we Lwowie, zm. 24 grudnia 1929 tamże) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 7 września 1867 we Lwowie, w rodzinie Filipa. Był narodowości polskiej i wyznania rzymskokatolickiego. Ukończył pięć klas gimnazjum we Lwowie. 18 września 1883 wstąpił do Szkoły Kadetów Artylerii w Wiedniu. 29 września 1884 został zaprzysiężony jako żołnierz (asenterowany). Jesienią 1887 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. Został wcielony do 6 Galicyjskiego Batalionu Artylerii Fortecznej w Krakowie. 1 stycznia 1891 batalion, w którym służył został włączony w skład Morawsko-Galicyjskiego Pułku Artylerii Fortecznej Nr 2 w Krakowie. W 1895 pełnił funkcję adiutanta batalionu. W 1896 został przeniesiony do Węgierskiego Pułku Artylerii Fortecznej Nr 6 w Komárom. W 1904 został przeniesiony do Czesko-galicyjskiego Pułku Artylerii Fortecznej Nr 3 w Przemyślu. W kwietniu 1908 został przeniesiony do nowo utworzonego Dywizjonu Haubic Ciężkich Nr 3 w Przemyślu. 1 marca 1912 oddział, w którym pełnił służbę został przemianowany na Dywizjon Haubic Ciężkich Nr 10. W 1913 został przeniesiony do Pułku Haubic Polowych Nr 11 we Lwowie na stanowisko komendanta 1. dywizjonu. W 1918 pełnił służbę w Pułku Artylerii Polowej Nr 111. W czasie służby w c. i k.