Słownik łacińsko-niemiecko-polski – trójjęzyczny słownik łacińsko-niemiecko-polski, opracowany przez Franciszka Mymera w pierwszej połowie XVI wieku.
Słownik nawiązuje do wydanego w Wiedniu w 1513 słownika łacińsko-niemiecko-czeskiego Murmeliusza Dictionarius trium linguarum Latine, Teutonice, Bohemice. Zachował się jeden egzemplarz pierwszego wydania słownika Mymera (Kraków 1528) w Bibliotece Uniwersyteckiej w Uppsali.
Makrostruktura Słownik ma układ tematyczny. Innowacją jest wprowadzenie alfabetycznego układu dla haseł łacińskich. Przykłady grup tematycznych dla haseł polskich: O niebie; O czasiech; O robakach y morskich dziwach; O kuchni y rozlicznym gratu.
Historia Słownik znany jest w dwóch wersjach: Dictionarius trium linguarum, latine, teutonice et polonice potiora vocabula continens, Kraków, Maciej Szarfenberg, 1528 (lub po 1528) Dictionarius trium linguarum: Latine: Teutonice et Polonice potiora vocabula continens, Kraków, Hieronim Wietor, 1541 (oraz następne wydania).
Hasła w dziele Mymera ułożone są rzeczowo. W większości są to rzeczowniki nazywające przedmioty codziennego użytku (np. broń, przedmioty związane z łaźnią) oraz przymiotniki.
Wydania Pierwsze wydanie nastąpiło w 1528 roku.