Wiaczesław Romualdowicz Dombrowski (ros. Вячеслав Ромуальдович Домбровский, ur. 1895 w Jurjewie w guberni inflanckiej, zm. 28 października 1937 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, starszy major bezpieczeństwa państwowego.
Życiorys Syn polskiego lekarza działającego w partii eserowskiej. w latach 1906–1912 uczył się w gimnazjum w Krasnojarsku, 1912–1916 studiował na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Tomskiego, 1916–1917 służył w rosyjskiej armii, w 1 Pułku Syberyjskim w Taszkencie. Od marca do października 1917 członek komitetu pułkowego 737 drużyny w Taszkencie, członek sekcji wojskowej taszkenckiej rady miejskiej, od grudnia 1917 do stycznia 1919 komisarz wojskowy, dowódca garnizonu i komendant twierdzy Termez, od czerwca 1918 członek RKP(b). Od stycznia do czerwca 1919 dowódca oddziału Frontu Zakaspijskiego, od czerwca 1919 do marca 1920 sekretarz Turkiestańskiego Komitetu Krajowego RKP(b) i kierownik jego wydziału agitacyjno-propagandowego, a od marca do maja 1920 kierownik Wydziału Organizacyjnego KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Turkiestanu.