Edward August Terlecki (ur. 23 sierpnia 1882 w Lutczy, zm. 16 lutego 1929 w Pawłowie) – pułkownik taborów Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 23 sierpnia 1882 roku w Lutczy. Był oficerem c. i k. armii. W grudniu 1905 roku posiadał przydział w rezerwie do 80 pułku piechoty we Lwowie. W 1907 roku został przemianowany na oficera zawodowego i powołany do służby czynnej w 80 pułku piechoty. W 1911 roku został przeniesiony do korpusu oficerów taborowych i przydzielony Dywizjonu Taborowego Nr 11. Ta jednostka, przemianowana w czasie I wojny światowej na Batalion Taborów Nr 11 była jego oddziałem macierzystym do 1918 roku.
W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Na przełomie 1915 i 1916 roku został przeniesiony z armii austro-węgierskiej do Legionów Polskich i przydzielony do 6 pułku piechoty. Od stycznia 1917 roku był dowódcą II batalionu. Od 21 do 31 sierpnia 1917 roku, po kryzysie przysięgowym, pełnił obowiązki dowódcy 6 pułku piechoty, a następnie powrócił do armii austriackiej.